Terapia światłem czerwonym w fibromialgii

W 2013 roku, w wieku 22 lat, po złamaniu kostki zaczęłam odczuwać przewlekły ból. Już wcześniej borykałam się z nawracającymi dolegliwościami pleców i mięśni, które z czasem stawały się coraz poważniejsze. W wieku 25 lat przyjmowałam duże ilości leków, ale ból nie ustępował, a skutki uboczne pozbawiały mnie energii.

Od mojej mamy dowiedziałam się o terapii laserowej. Byłam sceptyczna, ale postanowiłam spróbować. Laser zmienił moje życie. Teraz radzę sobie z fibromialgią bez leków, mam więcej energii, lepiej śpię, a nawet schudłam.

Jest jeszcze za wcześnie, by stwierdzić, że domowy laser całkowicie wyleczył moją fibromialgię, ponieważ używam go dopiero od czterech tygodni. Zauważam jednak już, że mam znacznie więcej energii.

Odkąd używam lasera, rano budzę się znacznie bardziej wypoczęta i jestem bardziej aktywna w ciągu dnia. Po trzech latach zmagań z bólem i bez prawdziwego rozwiązania laser już przyniósł zmianę na lepsze. Ból jest mniejszy, a mój poziom energii znacznie się poprawił. To daje mi wielką nadzieję na przyszłość.

Musiałam po prostu pogodzić się z moją fibromialgią. Nauczyć się z nią żyć – to było w zasadzie jedyne leczenie, jakie mi przepisano. A teraz? Teraz wciąż z nią żyję. Ale już w połączeniu z PBM, czyli domowym laserem.

Powiem jedno: mimo że mam za sobą dopiero osiem zabiegów laserem domowym, ból i zmęczenie znacznie się zmniejszyły. Mam też o wiele więcej energii. Tak, naprawdę, prowadzę teraz zupełnie inne, o wiele przyjemniejsze życie!

Od lat cierpię na coś, co, jak mówią, nazywa się fibromialgią. Z moimi dolegliwościami byłam u lekarza rodzinnego i u reumatologa. Zrobiono mi zdjęcia kończyn, wykonano rezonans magnetyczny… Ale nie, nikt nie był w stanie naprawdę mi powiedzieć, co mi dolega. I w końcu uznano to za fibromialgię.

W lutym tego roku objawy się nasiliły. Nie mam pojęcia, czy to przez przeciążenie – pracowałam więcej i studiowałam na wymagającym kierunku. Faktem było, że każdej nocy nie mogłam zasnąć z powodu bólu. I częściowo z tego powodu w ciągu dnia niewiele udawało mi się zrobić.

Kilka tygodni temu zaczęłam stosować PBM, czyli laser do użytku domowego. Dowiedziałam się o tym od znajomego. Wiecie co?! Kiedyś nie mogłam nawet na kilka godzin wyjść do miasta, a w zeszłym tygodniu spędziłam cały dzień na zakupach z córkami w Utrechcie. Zrozumcie mnie dobrze – po takim wysiłku następnej nocy nadal odczuwam pewien dyskomfort, ale nie da się tego porównać z bólami, do których byłam przyzwyczajona.

Szczerze mówiąc, byłam sceptyczna co do domowego lasera. To chyba nic dziwnego, skoro od tak dawna borykam się z dolegliwościami, których nikt nie potrafi naprawdę zdiagnozować. Ale zmieniłam zdanie. Dzięki domowemu laserowi moja jakość życia znacznie się poprawiła. Mam więcej siły, patrzę na życie bardziej pozytywnie. Tak, potajemnie myślę już o tym, żeby ostrożnie wrócić do uprawiania sportu.